A to pamiętasz?

Ciężko mi uwierzyć w to, że wielkie gry tworzono jeszcze, zanim przyszłam na ten świat. Takie, o których słuch nigdy nie zginął w tłumie nowych i znacznie głośniejszych premier. I to o tych grach dzisiaj chcę Ci opowiedzieć.

Oczywiście tylko o paru, chociaż jest ich całe mnóstwo. Zarówno tych genialnych i dość zaawansowanych, jak i tych, w które po prostu fajnie się grało.


logo (1)

Gra z gatunku MMORPG, czyli dosłownie massively multiplayer online role-playing game. To takie gry, w których duża liczba graczy może grać ze sobą w wirtualnym świecie, wcielając się w postać i kierując jej działaniami. 4Story zostało stworzone przez firmę Zemi Interactive, wydane zaś przez studio gier MMORPG — GameForge4D w 2009 roku.

Jak w każdym MMORPG, mamy kraj pochodzenia naszego bohatera, jego rasę oraz klasę. Kraje są trzy: Derion, Valorian oraz Gor, który jest początkowym krajem każdej postaci. Dopiero później gracz może wybrać inne królestwo. Gor to jednak najbardziej rozbudowane miejsce, a motywem jego projektu była kultura arabska i architektura Bliskiego Wschodu.

Klas natomiast jest aż sześć: wojownik, rycerz Mroku Cienia, łucznik, czarodziej, kapłan oraz zaklinacz. Pierwsza klasa, czyli wojownik, jest najprostsza — może założyć zbroję łańcuchową oraz płytową, a jej umiejętności dzielą się na podstawowe rodzaje: atak, obrona i stan. Rycerz Mroku Cienia to taki typowy asasyn. Może stać się niewidzialny dla wrogów, a jego umiejętności to zwykła walka, rycerz cienia oraz przeżycie. Łucznik to postać uniwersalna, mającą dobre umiejętności do ataku na dystans oraz z bliska. Czarodziej włada magią i potrafi zsyłać deszcz lodowy poważnie raniący wroga. Panuje nad ogniem, lodem oraz błyskawicami. Kapłan to typowy pomocnik, który leczy oraz podnosi statystyki swoich sojuszników. Umiejętności kapłanów dzielą się na: przewidywanie, ciemność oraz ofiarowywanie. Na koniec mamy zaklinacza, czyli klasę posiadającą możliwość zaklęcia pokonanego potwora, aby ten mu służył.

Co do razy, dostępnych jest trzy: ludzie, zwykle występujący pod postacią łuczników czy kapłanów, Feline — przyjaciele wróżek i żyjący w zgodzie z naturą klan feline przybył do Iberii z Nevadu, którzy walczą w zwarciu jako wojownicy lub rycerze mroku cienia ze względu na ich siłę i wytrzymałość, a także wróżki, które sprowadziły do Iberii duchy i po raz pierwszy użyły magii.

Ilość przegranych godzin w dzieciństwie? Nie mam pojęcia. Na pewno ogrom.


crash_bandicoot_logo__hd__by_jerimiahisaiah-d8cum37

Seria gier platformowych wydana między innymi na konsole takie, jak PlayStation, PlayStation 2, Xbox, Game Boy, Nintendo DS oraz Wii. Najstarsza gra została wyprodukowana w 1996 roku i nazywała się po prostu Crash Bandicoot. Gier w całej serii jest dokładnie 15, a najnowsza wyszła w tym roku na PS4.

Głównym bohaterem gry jest właśnie tytułowy Crash Bandicoot — antropomorficzny jamraj pasiasty. Brzmi abstrakcyjnie, wiem. Razem ze swoją siostrą Coco zostali zmutowani przez swojego największego rywala – Dr. Neo Cortexa, który ma w planach podbicie świata przy pomocy armii posłusznych mu zwierząt—mutantów. Podczas gdy po ich stronie stoi dobry duch—maska o imieniu Aku—Aku, Cortexa wspiera jego zły brat bliźniak — Uka—Uka. Nazwy są świetne jak dla mnie.

Mówi się, że piękno tkwi w prostocie i tak rzeczywiście jest w przypadku Crasha. Cały system opiera się na przechodzeniu kolejnych poziomów za pomocą dwóch umiejętności jamraja — Crash umie w zasadzie tylko skakać oraz wykonywać kołowrotek. To jednak nie zmienia faktu, że poziomy są genialne zaprojektowane, a poziom trudności wcale nie należy do najniższych. Fani platformówek nie bez przyczyny, kiedy już zakochują się w Crashu, to na długie lata.


66ffb012976e7edce73ae5f9dba4c57b

Warcraft to światowej sławy uniwersum, które nie ma w zwyczaju zawodzić swoich fanów. To nie tylko seria gier komputerowych, ale również opowiadań i książek wydanych przez firmę Blizzard. Pierwszą grą z serii jest Warcraft: Orcs & Humans z 1994 roku, ostatnią zaś World of Warcraft: Legion z roku 2016. Gry należą do gatunku RTS, czyli real—time strategy, co po polsku określa się po prostu jako strategiczną grę czasu rzeczywistego. To coś w rodzaju modyfikacji turowych gier strategicznych, ponieważ gracze mogą robić, co chcą, kiedy chcą, a skutki wszelkich działań pojawiają się natychmiast, przez co jest wyraźny nacisk na szybkie podejmowanie decyzji.

Akcja toczy się w fikcyjnych światach Azeroth i Draenor zamieszkanych przez ludzi, gnomy, elfy, krasnoludy, trolle, orków oraz wiele innych fantastycznych ras. Fabuła opiera się głównie na konflikcie między wojskami orków i ludzi (stąd Warcraft: Orcs & Humans), który rozwinął się do konfliktu między Hordą złożoną z orków, trolli, ogrów oraz goblinów a Przymierzem złożonym z ludzi, elfów, krasnoludów oraz gnomów. W późniejszych częściach do walk dołączają się pozostałe rasy: nocne i krwawe elfy, taureni, nieumarli oraz rasa draenei.

Jedną z najpopularniejszych odsłon serii Warcrafta jest MMORPG, które znają chyba wszyscy — World of Warcraft. Gra doczekała się już sześciu oficjalnych dodatków: The Burning Crusade, Wrath of the Lich King, Cataclysm, Mists of Pandaria, Warlords of Draenor oraz najnowszy Legion.

Sama miałam okazję zagrać w część Wrath of the Lich King i przyznam się szczerze, że masakrycznie mnie wciągnęło.


 

2000px-Final_Fantasy_logo_with_japanese_name.svg

Japonia to, cholera, potrafi. Fainaru Fantajī jest, krótko mówiąc, jednym z moich największych uzależnień dotychczas. Przegrane ponad 80 godzin, a napieprzam nadal. Bo i jak to inaczej nazwać? No jak? Ja nie wiem, więc jak wiesz, to mi powiedz.

Japońska seria gier, filmów oraz mangi z gatunku najczystszego fantasy na świecie, stworzona przez genialnego Hironobu Sakaguchiego i produkowana przez Square Enix. Z nadmiaru emocji oraz uczuć, którymi obdarzam całe uniwersum, posłużę się chamsko ciocią Wikipedią. Bo mogę.

Pierwsza gra, wydana w 1987 roku na platformę NES, została pomyślana jako ostatni tytuł niemającego wcześniej sukcesów Square. Tytuł ten jednak okazał się na tyle udany, że uratował firmę od bankructwa i dał jej możliwość stworzenia kolejnych sequeli i różnych spin-offów nieklasyfikujących się już do gatunku jRPG, a np. do taktycznych gier fabularnych, fabularnych gier akcji, MMORPG, wyścigowych, bijatyk czy rytmicznych.

Brzmi dość zaskakująco, zwłaszcza, że teraz Final Fantasy to światowej sławy arcydzieło w świecie gier. I wprawdzie akcja każdej części z serii głównej toczy się w innym otoczeniu oraz przedstawia różne historie różnych bohaterów, gry mają całe mnóstwo wspólnych elementów. Są nimi na przykład mechanika gry, imiona postaci czy podobne elementy fabuły.

Powiem Ci szczerze, że gdybym miała dokładnie opowiedzieć o całym uniwersum, artykuł miałby grubo ponad trzy tysiące słów. Ba, to raczej takie minimum. Dlatego odsyłam Cię po prostu do mojego starszego wpisu o najnowszej części Final Fantasy. Klikaj i czytaj. Tak, właśnie teraz.


No, na razie tyle. Co za dużo, to podobno też nie zdrowo. Na pewno jeszcze kiedyś Cię pomęczę innymi legendarnymi produkcjami, ale na chwilę obecną — informuję, że dotarłeś do końca! Jestem dumna. Laikom, którzy chcieliby dowiedzieć się więcej albo nawet zagrać, zachęcam do dokładniejszego researchu. Ja jestem tutaj tylko dużym podekscytowanym dzieciakiem, który marnuje czas na gry.

A tak serio to nie. Nie da się marnować czasu na gry. Są zbyt dobre.

Trzymaj się ciepło,

2560x1440-white-solid-color-background

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

w

Connecting to %s